Klasztor Karmelitów w Bydgoszczy

Klasztor Karmelitów w Bydgoszczy był konwentem karmelitów, który istniał w mieście od 1398 do 1816 roku. Znajdował się na północnym brzegu Brdy, w pobliżu strzeżonego mostu, na terenie dzisiejszego skweru przy placu Teatralnym. Zabudowania klasztornego oraz kościelne zostały zniszczone, ale część wyposażenia kościoła konwentualnego zachowała się w świątyńach, w tym bydgoskiej katedry i kościoła karmelitów w Oborach. Klasztor był ważnym elementem życia religijnego i społecznego Bydgoszczy. W XVI i początku XVII wieku konwent osiągnął rozkwit, posiadając pokaźną bibliotekę i wychowując ucznów Uniwersytetu Krakowskiego. Działalność duszpasterska obejmowała propagowanie nabożeństw maryjnych i prowadzenie bractw religijnych, w tym Bractwo Matki Boskiej Szkaplerznej, założone w 1470 roku. W klasztorze działały również bractwa kościelne i bursa muzyczna. W okolicy klasztoru znajdował się spichlerz miejski, a między klasztorem a spichlerzem prowadziła droga do Myślęcinka. W XVIII wieku wykonano reprezentacyjne stalle dla kościoła, które obecnie znajdują się w kościele farnym. Archeologiczne badania wykopaliskowe w 2002 roku wykazały fundamenty budynków klasztornych oraz sieć chodników łączących kościół z budynkami mieszkalnymi. W 2008–2009 i 2012–2013 roku odkryto 621 grobów szkieletowych z darami grobowymi w postaci monet.