Klasztor kanoników regularnych w Czerwińsku nad Wisłą

Klasztor kanoników regularnych w Czerwińsku nad Wisłą to zabytkowy klasztor, który istnieje od XII wieku do 1819 r. Obecnie siedziba salezjanów. W skład kompleksu wchodzi romański kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, datowany na drugą ćwierć XII wieku. Klasztor został założony w drugiej ćwierci XII wieku przez biskupa płockiego Aleksandera z Malonne, a jego fundatorami mogli być również książęta Bolesław Kędzierzawy i Henryk Sandomierski. W 1155 r. papież Hadryan IV wystawił bullę protekcyjną nad klasztorem. Klasztor pełnił funkcje duszpasterskie i charytatywne, w tym w XIII w. istniał szpital przyklasztorny. W XV w. było ważnym punktem spotkań politycznych, np. w 1419 r. odbyły się rokowania z królem Erykiem Pomorskim, a w 1422 r. wydano przywilej czerwiński. W 1819 r. klasztor został zlikwidowany, ale w 1923 r. przez salezjanów odbudowano część zabytków, w tym skrzydła i dach nawy głównej. W 2021 r. opactwo otrzymało status pomnika historii. W klasztorze znajduje się romański kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny, z portalami romańskimi i gotyckimi. Przy świątyni znajduje się dzwonnica z XV w., zwana „Bramą Opata Kuli”, oraz figura Chrystusa z pięćsetlecia przeprawy Jagiełły przez Wisłę. W skrzydle południowym odkryto gotycką salę, która służyła kanonikom jako kapitularz. W czasie II wojny światowej sala została zniszczona, ale odrestaurowana w latach 80. i 90. XX wieku.