Panna z rybą

Panna z rybą to celtycki posąg z okresu lateńskiego, około 400–200 roku p.n.e. Znajduje się na szczytach Ślęży, na wysokości około 495 m n.p.m. Wyrzeźbiona z granitu strzeblowskiego, przedstawia postać mężczyzny trzymającego rybę. Rzeźba ma wysokość około 2,2 m, choć pierwotnie mogła być nie mniej niż 3 m. Brakuje części ciała oraz głowy, a powierzchnia jest zerodowana. Posąg jest ważnym przykładem celtyckiego rzemiosła, z charakterystycznym układem nóg i skręceniem osi. Znany był już w 1209 roku jako lapis Petrey. Odkryty został w 1733 roku przez Gottfrieda Heinricha Burgharta. W okolicy znajduje się również rzeźba „niedźwiedź”, co wskazuje na istnienie kultowego miejsca. Rzeźba została zarejestrowana na płaskorzeźbie w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Posąg znajduje się w zadaszonej wiacie, przy turystycznym szlaku. Wokół niego rozcina się krajobraz górski, z widokami na otaczające wzgórza. Rzeźba jest częścią większego kompleksu kultowego, który obejmuje inne rzeźby na Ślęży. Wokół niej można przeszedł szlak turystyczny, który prowadzi do innych punktów widokowych.