Muzeum Książąt Lubomirskich we Wrocławiu

Muzeum Książąt Lubomirskich we Wrocławiu to oddział Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, który został założony w 1823 roku we Lwowie. W 1939 roku zostało zagрабione przez Związek Radziecki, a w 1995 roku restytuowane w Wrocławiu. Muzeum gromadzi dzieła sztuki i pamiątki historyczne związane z dziejami Polski, szczególnie z Kresami Wschodnimi, w tym Lwów. Zbiory obejmują rysunki mistrzów europejskich XV–XIX wieku, w tym największy w Polsce zbiór rysunków Rembrandta, oraz znaczącą kolekcję numizmatyczną. Muzeum posiada zbiory liczące łącznie niemal 319 tysięcy jednostek, w tym kolekcję rysunków i numizmatycznych. Najważniejsze zbiory obejmują rysunki Rembrandta, Albrechta Dürera oraz znaczącą kolekcję monet. W latach 1869–1940 Muzeum funkcjonowało jako część Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, oferując wystawy, w tym pierwszą ekspozycję numizmatyczną w 1894 roku. W 1940 roku Muzeum zostało zlikwidowane, a jego zbiory rozdzielone między różne instytucje. W lokalizacji w Wrocławiu Muzeum Książąt Lubomirskich obejmuje Dział Sztuki i Dział Numizmatycznego. Wystawy obejmują dzieła sztuki, rysunki, rycinę, medaliony, tkaniny, dokumenty, fotografie oraz obrazy. W składzie są również zbrojownia z broń białą i palną, rzeźby oraz biblioteka z rękopisami, mapami i pieczętami. Muzeum zostało odzyskane po wojnie i odzyskane zbiory zostały przekazane do reaktywowanego Ossolineum we Wrocławiu.