Fort VII Twierdzy Toruń

Fort VII Twierdzy Toruń, początkowo zbudowany jako Fort IV i potem Fort Friedrich der Grosse, to główny fort artyleryjski położony przy ulicy Polnej 1. Został wybudowany w latach 1880–1883 na planie pięciokąta, z poważnymi modyfikacjami pierwotnego projektu. Powierzchnia fortu wynosi 4,2 hektara, a koszt budowy wyniósł 2 410 568 marek niemieckich. W latach 90. XIX wieku fort został modernizowany, by być odporny na ogień dział kalibru 150 mm. W 1939 roku na jego terenie zorganizowano obóz dla internowanych cywilów, który funkcjonował do 1940 roku. W tym czasie w fortu przetrzymywano od 700 do 1500 osób, a co najmniej 600 więźniów rozstrzelano w lesie Barbarka. W 1945 roku w forcie mieściła się rozlewnia wina, a w 1976 roku utworzono „Ścianę śmierci” jako miejsce pamięci ofiar. W pobliżu fortu znajduje się pomnik upamiętniający żołnierzy 5 pruskiego pułku piechoty z 1915 roku. W 2019 roku oczyszczono wnętrze i dziedziniec lewej kaponiery barkowej, a w 2021 roku oczyszczono elewację kaponiery z graffiti.