Fort Legií

Fort Legionów Cytadeli Warszawskiej istnieje jako część obronnej struktury wokół Cytadeli Warszawskiej. Zbudowano je w latach 1851–1853 jako część fortyszu. W latach 1905–1906 oraz 1909 znajdowało się tu więzienie. W czasie zaboru rosyjskiego nosiło nazwę „Włodzimierz”. W 1916 roku ustawiono pamiątkowy krzyż w miejscu stracenia członków Rządu Narodowego. W 1921 roku nazwę zmieniono na Fort Legionów. W 1965 roku obiekt został wpisany do rejestru zabytków. Fort Legionów odgrywało znaczące role w historii. W latach 1939–1944 przechowywano tam dokumenty wywiadu II RP, które po zajęciu przez Niemców doprowadziły do uwięzienia i śmierci wielu agentów. W czasie powstania warszawskiego znajdował się w strefie frontowej. Po II wojnie światowej używano go do magazynowania mundurów i map. W latach 1980–1996 był wykorzystywany do produkcji reklam i filmów, a od 1999 roku służy jako restauracja i miejsce zwiedzania. W środku fortu znajdują się przestrzenie zbudowane na planie niepełnego ceglanego walca, z ławką strzelecką, izbami bojowymi, rowem bronionym i kaponierami. W północno-wschodniej części środkowej kondygnacji znajduje się izba bojowa, która łączy się z dolną kondygnacją tworząc tradytor. W 1925 roku powstało tu pierwsze miejsce parku Traugutta. W 1996 roku część korytarzy i chodników kontrminowych zasypano ziemią. Fort jest dostępny do zwiedzania z przewodnikiem.